Astrée Lhermitte-Soka is schilder. Geen actrice, geen chroniqueuse, geen mondaine. Dochter van Thierry Lhermitte, heeft ze een artistiek pad gevolgd dat ver van de cinema en de televisiestudio’s ligt. Haar schilderkunst, georganiseerd in lange thematische series, vertelt over een geduldige en persoonlijke benadering, ver weg van de schijnwerpers van de Franse cinema.
Schilderseries van Astrée Lhermitte: een unieke werkwijze
Wat het werk van Astrée Lhermitte-Soka onderscheidt van veel hedendaagse kunstenaars, is haar manier van creëren in series. In plaats van geïsoleerde doeken te produceren, ontwikkelt ze samenhangende ensembles, elk met een titel en een narratieve intentie.
Onder deze series is Otom Potom een langdurig project dat meer dan vijftien jaar geleden is gestart. De uitdrukking, ontleend aan het Servokroatisch, fungeert als een formule die zowel speels als raadselachtig is. Kunstcriticus Axelle Corty beschrijft deze schilderkunst als een kunst “die speelt met woorden en kwalen, spreekt over het leven en zijn wonden”. Achter de lichte uitstraling behandelen de doeken de tijd die verstrijkt en een vorm van existentiële duizeligheid.
Andere series completeren dit universum: Doux-soeur, Les robes porte-bonheur, Hexagone exigu. Elk ensemble combineert schilderkunst, intieme verhalen en reflectie op taal. De titels zelf (Les quatre coings d’un monde, Treize lunes et autant de savonnettes à l’iréos) onthullen een uitgesproken smaak voor woordspelingen, het geaccepteerde absurde en literaire verwijzingen, met name naar de schrijver Cesare Pavese.
Deze seriële benadering geeft haar werk een diepte die de eenvoudige raadpleging van een geïsoleerd doek niet altijd kan vastleggen. Je kunt meer te weten komen over Astrée Lhermitte op Véron om de chronologie van haar realisaties te verkennen.
Opleiding in de Verenigde Staten en omscholing naar schilderkunst
Voordat ze schilder werd, heeft Astrée Lhermitte-Soka een pad gevolgd dat haar ver van Frankrijk heeft geleid. Ze studeerde aan het Savannah College of Art and Design, in Georgia, waar ze diploma’s in grafisch ontwerp en illustratie behaalde. Deze passage door een gerenommeerde Amerikaanse school stelde haar in staat zich te ontwikkelen in een omgeving ver weg van de familiale invloed.
Na haar studie heeft ze meerdere jaren in New York gewoond, waar ze als grafisch ontwerper werkte. Waarom een stabiele baan in grafisch ontwerp opgeven om zich aan de schilderkunst te wijden? Het antwoord gaat via een zeldzaam genoemde tussenstap.
Van filmmake-up naar doek
Astrée werkte eerst als make-upartiest voor de film. Dit beroep, op de grens tussen techniek en visuele creatie, vormt een logische brug tussen grafisch ontwerp en schilderkunst. De overgang naar schilderkunst was geen brute sprong, maar een voortgang door verschillende vormen van visuele expressie.
Bij terugkeer naar Frankrijk heeft ze zich volledig op schilderkunst gericht. Haar persoonlijke website presenteert uitsluitend haar artistieke werk, zonder de nadruk op haar afstamming van Thierry Lhermitte. Deze communicatieve keuze is onthullend: de kunstenaar wil bestaan door haar doeken.
Astrée Lhermitte en de artistieke familiale erfenis
Je kunt niet over Astrée Lhermitte-Soka praten zonder haar familie te noemen, maar dit op een juiste manier doen vereist dat je verder gaat dan de simpele invalshoek “dochter van”. Haar vader, Thierry Lhermitte, is een van de bekendste acteurs van de Franse cinema. Haar moeder, Hélène Aubert, heeft altijd in relatieve discretie geleefd. Astrée groeide op naast haar broer Victor en haar zus Louise, bijgenaamd Lonny.
Heb je ooit opgemerkt dat de kinderen van publieke figuren vaak alleen door de ouderlijke lens worden gepresenteerd? In het geval van Astrée is de afstamming een context, geen verklaring voor haar artistieke benadering. Haar overgrootvader van vaderskant, de neuroloog en psychiater Jean Lhermitte, en verder terug in de stamboom, de schilder Léon Lhermitte, plaatst de familie in een traditie waar kunst en wetenschap samenkomen.
Thierry Lhermitte zelf heeft publiekelijk met bewondering gesproken over het werk van zijn dochter. In een interview herinnerde hij eraan dat zijn imago als komische acteur niet zijn persoonlijkheid samenvat, en dat het pad van zijn kinderen volledig van hen is.
Het werk van een onafhankelijke schilder in Frankrijk erkennen
Het pad van Astrée Lhermitte-Soka illustreert een concrete realiteit van de wereld van de hedendaagse Franse kunst. Een carrière als schilder opbouwen buiten de mainstream media vereist tijd en een vorm van weerstand tegen gemakkelijke zichtbaarheid.
Verschillende elementen kenmerken haar benadering:
- Een gestructureerd werk in thematische series over meerdere jaren, met Otom Potom als centraal project sinds meer dan vijftien jaar
- Een solide internationale opleiding (grafisch ontwerp, illustratie, filmmake-up) die haar schilderpraktijk voedt
- Een vrijwillige afwezigheid van de familiale band in haar artistieke communicatie, met de nadruk op de presentatie van haar werken
- Titels van werken die woordspelingen, literaire verwijzingen en persoonlijke reflectie combineren
Deze positionering is geen toeval. Het weerspiegelt een wil om de schilderkunst op zichzelf te laten bestaan, zonder biografische steun.
Een kunstenaar om op de lange termijn te volgen
Het feit dat Astrée Lhermitte-Soka een schilderserie meer dan vijftien jaar volhoudt, toont een zeldzame consistentie. Het is geen eenmalig project dat is gelanceerd ter gelegenheid van een evenement of tentoonstelling. Het is een diepgaand artistiek engagement, met zijn eigen narratieve en visuele codes.
Haar schilderkunst, door Axelle Corty beschreven als “minder licht dan het lijkt”, verdient het om buiten de familiale filter bekeken te worden. De doeken spreken voor zichzelf, tussen humor en ernst, tussen absurd en intiem. Het werk van Astrée Lhermitte-Soka staat stevig door zijn formele coherentie en zijn duurzaamheid, twee kwaliteiten die rechtvaardigen dat men zich er verder in verdiept dan alleen de naam.
